Қанша алыстап кетсең де, қанша қатал әлеммен бетпе-бет келсең де – бір нәрсе өзгермейді: отбасың сені сүйеді. Олар саған сенің өзің үшін емес, қандай табысқа жеткеніңе немесе кім болғаныңа қарап емес – жай ғана сен болғаның үшін махаббат сыйлайды.
Бұл – ешқандай шартсыз, риясыз сүйіспеншілік. Анаңның үнсіз тілеуі, әкеңнің қатқыл көрінетін қамқорлығы, бауырларыңның сен білмейтін алаңдаушылығы – бәрі соның белгісі.
Өмір кейде шаршатады. Адам өзіне-өзі күмәнмен қарайды, жалғыздықты сезінеді. Міне, дәл осындай сәттерде еске ал: «Отбасың сені сүйеді». Бұл жай сөз емес – бұл ішкі тірегің. Саған артылған сенім. Сағыныш пен саулықтың иісі сіңген үйдің табалдырығы сені әрқашан күтіп тұрады.
Отбасының махаббаты – ешқашан таусылмайтын күш. Ол саған үндемей-ақ дем береді. Қиын кезде иығыңа жастық, қуанышты сәттерде – жүрегіңдегі жылулық. Оны бағала. Оны сез. Және қайтар.
Себебі өмір өтеді. Бірақ отбасының саған деген махаббаты – мәңгі.