Қанша қиын сәттерді бастан өткеріп жүрсең де, бір нәрсені ұмытпа: сен жалғыз емессің. Иә, кейде айналаң үнсіз, тіршілік қатал, жан дүниең бос қалғандай сезіледі. Бірақ бұл – жалғыздық емес, бұл – өмірдің бір өткінші кезеңі ғана.
Адам баласы кейде іштей сыр айтып, ешкім түсінбейді деп ойлайды. Бірақ сенің ойыңда жүрген күйді басқа біреулер де кешіп жүр. Сенің мұңыңды сезінетін, жүрегіңнің ауырлығын түсінетін жандар бар. Олар – жақының, досың, тіпті бейтаныс бір адам. Мүмкін, дәл қазір осы сөздерді оқып отырған сәтіңде де біреу сені еске алып, амандығыңды тілеп отырған болар.
Сен жалғыз емессің – себебі сені сүйетін, сені ойлайтын жандар бар. Кейде олар оны ашық айта алмаса да, жүректері сенімен бірге. Аспандағы күн жалғыз көрінгенмен, оның жылуын мыңдаған жүрек сезінеді. Сен де – сол жүректердің бірісің.
Бұл өмірде әр адамның орны бар. Сенің де бар. Сен қажетсің. Сен маңыздысың. Сенің күлкің, сенің арманың, сенің өмірің – бұл әлемге керек.
Сондықтан ешуақытта еңсеңді түсірме. Көз жасыңды сүрт. Алға жүр. Және есіңде болсын:
Сен жалғыз емессің. Ешқашан.
