Адам баласы көбіне ата-тектен түңіліп, «ананың баласы не болады?» деп алдын ала үкім шығарып жатады. Бірақ тарих та, өмір де талай рет дәлелдеді: жаманнан да жақсы туар. Себебі адамның болмысы шыққан тегіне емес, жүрегіне, тәрбиесіне, талпынысына байланысты қалыптасады. Жақсылықтың тамыры кейде ең күтпеген жерден көктейді. Тіршілік те солай – ауыр топырақтан да гүл өсіп шығады. Көпке күлкі болған, менсінілмеген баладан ертең ел қорғайтын ер шығып, еліне елеулі тұлға болуы ғажап емес. Себебі адам – өзгеруге, өсуге қабілетті жаратылыс. Кімнің кімнен туатынын адам емес, Алла біледі. Сондықтан ешкімге тағдырлық үкім шығаруға болмайды. Жаман ортада туып, жақсы адам болу – ерлік. Таза…
Автор: Redaktor Ushqyn
Сені кемсітіп, төмендетуге тырысатындар – олар өз ішкі әлсіздігін жасырып жүрген жандар. Олар сені емес, өздеріне ашулы. Саған қарап тұрып, өз мүмкіндіктерінің шектеулі екенін сезінеді. Сол үшін сені сөгіп, сынға алып, мазақ еткісі келеді. Бірақ шындық біреу – сен олар айтқан адам емессің. Сен бұдан әлдеқайда артықсың. Адамды кемсіту – ардың емес, ашудың тілі. Жек көру – түсінбеуден туады. Саған тіл тигізгендердің сөзін жүрекке жақын алма. Олар – сені тоқтату үшін емес, сені шыңдау үшін жіберілген сынақтар ғана. Саған тағылған әр әділетсіз сын – сені шынықтырып жатқан өмірдің сабағы. Кемсіткенге жауап қайтару – әлсіздің ісі. Ал үнсіз күліп, өз жолыңмен…
Өлмес бұрын, отбасыңды бір сәт ойладың ба?… Сол сәтте – жүрегің сыздағанда, жаның шаршағанда, бәрінен үмітің үзілгенде – бір сәтке ғана көз алдыңа анаңның жүзін елестетші. Сен дүниеге келген күннен бастап жанын шүберекке түйіп, әр деміңе алаңдап келген адам. Әкеңді ойла. Үндемей жүріп-ақ бәрін көтеріп жүрген, бәлкім, сені жақсы көретінін ешқашан айтпаған, бірақ әр әрекетінде сездірген әкеңді… Өзіңнен кейінгі қарындасың не інің ше? Олар сені пана көріп жүр. Сен кеткен соң олардың көзінен үміт оты өшетінін білесің бе? Сенің болмысың – бір отбасының тірегі, жүрегі. Өмір ауыр. Кейде тым әділетсіз көрінеді. Бірақ ол – мәңгі солай емес. Қара түннің артында…
Қанша қиын сәттерді бастан өткеріп жүрсең де, бір нәрсені ұмытпа: сен жалғыз емессің. Иә, кейде айналаң үнсіз, тіршілік қатал, жан дүниең бос қалғандай сезіледі. Бірақ бұл – жалғыздық емес, бұл – өмірдің бір өткінші кезеңі ғана. Адам баласы кейде іштей сыр айтып, ешкім түсінбейді деп ойлайды. Бірақ сенің ойыңда жүрген күйді басқа біреулер де кешіп жүр. Сенің мұңыңды сезінетін, жүрегіңнің ауырлығын түсінетін жандар бар. Олар – жақының, досың, тіпті бейтаныс бір адам. Мүмкін, дәл қазір осы сөздерді оқып отырған сәтіңде де біреу сені еске алып, амандығыңды тілеп отырған болар. Сен жалғыз емессің – себебі сені сүйетін, сені ойлайтын жандар бар.…
Қанша алыстап кетсең де, қанша қатал әлеммен бетпе-бет келсең де – бір нәрсе өзгермейді: отбасың сені сүйеді. Олар саған сенің өзің үшін емес, қандай табысқа жеткеніңе немесе кім болғаныңа қарап емес – жай ғана сен болғаның үшін махаббат сыйлайды. Бұл – ешқандай шартсыз, риясыз сүйіспеншілік. Анаңның үнсіз тілеуі, әкеңнің қатқыл көрінетін қамқорлығы, бауырларыңның сен білмейтін алаңдаушылығы – бәрі соның белгісі. Өмір кейде шаршатады. Адам өзіне-өзі күмәнмен қарайды, жалғыздықты сезінеді. Міне, дәл осындай сәттерде еске ал: «Отбасың сені сүйеді». Бұл жай сөз емес – бұл ішкі тірегің. Саған артылған сенім. Сағыныш пен саулықтың иісі сіңген үйдің табалдырығы сені әрқашан күтіп тұрады.…
Бәрі бітті деме. Қанша ауыр болса да, қанша қиналсаң да – өмір тоқтап қалған жоқ. Сенің тағы бір демің бар екен – демек, үміт те бар. Бәрі бітті дейтін сәт – көбіне ең қиын емес, ең шешуші кезең. Себебі дәл сол сәтте адам немесе күйрейді, немесе қайта тұрады. Адасу – адамның табиғатында бар. Жоғалту да, өкіну де, шалыс басу да – бәріміз бастан кешетін нәрселер. Бірақ ең маңыздысы – сол сәттен кейін не істейтінің. Бітті деген жерде, сен қайта бастап көр. Қайта сен. Қайта арманда. Себебі ештеңе де мәңгі емес – мұң да, ауыртпалық та. Төмен құлаған адам ғана жоғары…
Тығырық – ол өмірдегі ең соңғы сәт емес, керісінше, тоқтап, ойлануға берілген мүмкіндік. Көп жағдайда біз бір нәрсе жүзеге аспай қалғанда, бәрі бітті деп ойлаймыз. Ал шын мәнінде, дәл сол сәт – адам өз өміріне басқаша көзқараспен қарауға мәжбүр болатын кезең. Тығырыққа тірелу – әлсіздіктің емес, өзгерістің басы. Бұл сәтте ішкі әлеміңмен бетпе-бет қаласың, жалғандықты ысырып, өзіңмен сырласасың. Қайда бағыт алып бара жатқаныңды, неге шынайы құштар екеніңді түсінесің. Кейде тығырықтар бізді өз орнымызға қою үшін келеді. Қателіктерімізді мойындату үшін, асығыстықтың салдарын сезіндіру үшін. Бірақ ол жерде мәңгі қалу міндет емес. Әр тығырықтың бұрылатын бір тұсы, ашылатын бір есігі болады.…
Өмірдегі қиындық – ол жазалау емес, жетілуге берілген мүмкіндік. Әр адам өмір жолында түрлі кедергілерге тап болады: біреу жұмысын жоғалтады, біреу жақынынан айырылады, біреу өз ішкі күйзелісімен күресіп жатады. Сол сәттерде бәрінен шаршап, бәрін тастағың келеді. Бірақ дәл сол кезде адам шынайы өз болмысын тани бастайды. Қиындық – адамның рухын шыңдайды. Ол сабыр, төзім, жігер мен сенім сыйлайды. Кімде-кім қиындыққа мойымай қарсы тұрса, сол адам шынында да мықты. Себебі мықтылық – бәрі жақсы кезде емес, бәрі құлаған сәтте де тіке тұра білуде. Өмір ешқашан тек жайлы бола бермейді. Бірақ қиын күндер – мәңгі емес. Әр қараңғы түннің артынан таң атады.…
Өмірде ең ауыр соққы – сырт жаудан емес, сен ішіңдегі адамнан алуың мүмкін. Сенген адамың сатып кеткенде, арқаңнан найза сұққандай күй кешесің. Ол ауыртпалық тән емес, жанға тиеді. Жаныңды иіткен, сырларыңды бөліскен адам сатқындық жасаса – ол тек сенімге ғана емес, сенің ішкі дүниеңе шабуылдайды. Мұндай сәттерде адам екіге бөлінеді: бірі жүрегіне тас байлап, бәрінен күдіктеніп өмір сүреді. Екіншісі – сабағын алып, алға жылжиды. Себебі сатқындық – өмірдің тоқсан тарауының бірі ғана. Ондай сәтте өзіңді жоғалтпай, кекке емес, кемелдікке бет бұру маңызды. Артыңнан найза сұққан адам – өз арының айнасынан безген жан. Оның жасағаны – өз беделіне түскен көлеңке. Ал…
Өмір – бір қарағанда ұзақ секілді көрінетін, шын мәнінде көзді ашып-жұмғанша өте шығатын құнды сый. Біз көбіне болашақты күтіп, өткенге өкінумен өмір сүріп, дәл қазіргі сәттің қадірін ұмытып жатамыз. Ал шын мәнінде өмір дегеніміз – бүгін, дәл қазір. Адам баласы бұл өмірге бақытты болу үшін келеді. Бірақ ол бақытты әркім әртүрлі түсінеді: біреу үшін отбасы – басты байлық, енді біреу үшін мансап пен табыс маңызды. Дегенмен, барлығымыз үшін ортақ шындық – уақыт қайта оралмайды. Сол себепті әрбір күнімізді мағыналы өткізу – өз қолымызда. Өмірдің мәні тек қуанышта ғана емес, сынақтарда да жатыр. Қиындықтар бізді шыңдайды, сабыр мен төзім үйретеді. Адамның…